مرکز سرامیک

از این نوع روش تولید در گذشته یعنی قبل از حدود سال 60 برای تولید بدنه های كاشی كف استفاده می كردند. در حال حاضر این روش تولید به كلی در ایران منسوخ شده و مشابه با این روش عمدتاً در دو منطقه برای تولید كاشی كف با سیستم كارگاهی مورد استفاده قرار می گیرد.

اولاً این بدنه ها شامل رس های پلاستیك هستند لذا در خشك شدن این بدنه ها دچار مشكل می باشند. میزان اكسید آهن موجود در این بدنه ها بین 6 الی 7 درصد است  و میزان K₂O+ Na₂O  برابر %5 و CaO+MgO  آن نیز خیلی كم است.

دانه بندی موادی كه برای تولید این بدنه ها مورد استفاده قرار می گیرند بین 300-200 میكرون است.

 برای كاهش ضایعات ناشی از خشك شدن در كنار رس می توانیم از مواد غیر پلاستیك علی الخصوص سیلیس و فلدسپات استفاده كنیم. این بدنه ها را هنگام آسیاب كردن، ترساب نمی كنند بلكه به صورت خشك ساب می كنند. دانه بندی پس از خشك ساب بین 300-200 میكرون است. در مقایسه با دانه بندی دوغاب سایر كاشی ها زبره سایر كاشی ها حداكثر %8 بود یعنی بیش از %90 زیر 63 میكرون.

دانه بندی این بدنه ها فوق العاده درشت تر انتخاب می شود زیرا پلاستیسیته این بدنه ها خیلی بالاست، اگر ریزدانه شوند در اثر ریزدانگی حین خشك شدن ضایعات افزایش پیدا می كند. علاوه بر اینكه اگر زیاد ریزدانه شوند Permibility كم و از آنجا كه میزان آهن این بدنه ها زیاد است احتمال بروز عیب black core زیاد خواهد شد.

این بدنه ها را ابتدا پخت بیسكویت می كنند پس از پخت بیسكویت، جذب آب آنها كمتر از %6 خواهد بود و سپس روی بدنه بیسكویت شده لعاب اعمال شده و سپس پخت لعابی صورت می پذیرد.

*برای اطلااعات بیشتر در مورد مغزه سیاه یا  Black Core به مطلبی با عنوان عوامل موثر بر عیب مغزه سیاه مراجعه کنید.