مرکز سرامیک

*هر چه بدنه تیره پخت تر می شود، رنگ black core تیره تر خواهد شد.

*هر چه رنگ پس از پخت قرمزتر باشد، اگر قطعه معیوب به عیب black core شود، این عیب بیشتر است.

*این عیب نزدیک لبه ها و گوشه ها اتفاق می افتد و وقتی حادتر می شود که از گوشه ها به سمت لبه ها حرکت کرده و هنگامی بیشتر از این حاد می شود، که به سمت وسط كاشی می رود.

عوامل مؤثر بر ایجاد و تشدید عیب black core:

1- اتمسفر كوره:

در صورتی كه به هر دلیل، اتمسفر كوره احیایی باشد؛ تغییر نسبت سوخت به هوا، بالا رفتن فشار سوخت، تغییر عدد اوكتان سوخت در مورد سوخت های گازی (عدد اوكتان نشان دهنده این است كه چند CH₄ به هم چسبیده اند و نشانگر ارزش سوخت است و اینكه سوخت چه مقدار برای ایجاد انرژی به اكسیژن نیاز دارد.) عیب black core تشدید خواهد شد.

2- مكش اگزوز:

اگر فشار داخل كوره بالا رود، تنظیم مشعل ها ممكن است بهم بخورد و این بهم خوردن می تواند منجر به اتمسفر احیایی در كوره شود و در نتیجه عیب black core پیش آید.

3- مواد آلی سنگین بدنه:

بعضی از خاک ها محتوی مقداری مواد آلی سنگین هستند كه این مواد آلی سنگین اولاً ممكن است دمای تجزیه و سوختشان بالاتر باشد و ثانیاً هنگامی كه می سوزند چون داخل بدنه هستند، اگر اكسیژن به آنها نرسد، ممكن است به شكل دوده در آیند. به هر حال این داستان به دماهای بالاتری می رسد و سوختن دوده، داخل قطعه را احیایی می كند و در نتیجه داخل قطعه كه احیایی شده سیاه می شود.

اگر مواد آلی كه عامل احیا كننده هستند، منشاء بدنه داشته باشند یعنی در داخل خاک های بدنه موجود باشند، در صورت اكسیدی بودن اتمسفر كوره، ابتدا مواد آلی متعلق به سطح قطعه می سوزند و سپس باید اكسیژن به داخل و مغز قطعه نفوذ كند تا بتواند در مغز قطعه مواد آلی را بسوزاند. به همین جهت است كه می بینیم اگر مغز سیاه پیش می آید در قشر میانی و ضخامت قطعه پیش می آید. زیرا به قشر میانی اكسیژن نرسیده و احیا شده است.

كاشی های دیواری، استحكام كمتری از كاشی های كف دارند. اگر در كاشی دیواری، قطعه در محیط احیایی قرار بگیرد، دوده زدگی درونی قطعه، به طور بسیار زیاد و چشمگیری، استحكام قطعه را كاهش می دهد. به نحوی كه تقریباً استحكام كاشی های دیوار كه معیوب به عیب black core هستند به كمتر از حداقل قابل مصرف تقلیل پیدا می كنند.

كربن و دوده و گرافیت، از ترشوندگی جلوگیری می كنند باعث می شوند ذرات نتوانند به یكدیگر اتصال كافی داشته باشند و فاز مذابی كه ایجاد می شود نمی تواند ذرات را خوب تر كند. در نتیجه پس از پخت، ذرات به خوبی به یكدیگر نچسبیده و استحكام ناكافی خواهیم داشت.

4-اثر Permibility یا نفوذ پذیری قطعه یا بدنه:

هر چه نفوذپذیری قطعه بیشتر باشد، اكسیژن به داخل قطعه می رسد، داخل قطعه بهتر اكسید می شود و احتمال بروز عیب black core كمتر می شود.

5- اثر میزان كربنات های بدنه:

با افزایش میزان كربنات ها در بدنه، به دو علت عیب black core كاهش می یابد اولاً حضور كربنات در بدنه، منجر به ایجاد تخلخل و افزایش نفوذپذیری می شود، در نتیجه عیب black core كاهش می یابد. ثانیاً كربنات ها حین تجزیه، هنگام خروج CO₂ باعث می شوند كه بقایای احتراق ناقص مثل CO از داخل قطعه به خارج رانده شود و از آنجایی كه دمای تجزیه كربنات ها قبل از انسداد كامل تخلخل های باز آغاز می شود و هنوز راه خروج وجود دارد، تجزیه خود كربنات، منجر به بادكردگی موضعی نمی شود.

6- اثر فشار پرس..............